မြန်မာရာဇဝင် တွေထဲ က မင်းဆိုး မင်းညစ် ရဲ့ နိဂုံး

Posted on

ပုဂံခေတ် သက္ကရာဇ် ၆၁၇ ခုနှစ် ခန့်တွင် နရသီဟပေ တ့မင်းနန်း တက်ပါ သည်။ ထိုမင်းသည် ဖခင်လက် ထက်က မိဖုရားအရာ ထား ခဲ့သော မိဖုရားစောကိုပင် ဆက်လက်ပြီး မိဖုရားမြှော က်ခဲ့သ ည်ဟုဆိုသည်။

ပညာအရာတွင် သူမတူေ အာင် ထင်ရှားသော မိဖုရားြ ကီးဖြစ်သောေ ကြာင့် မိမိအားထိန်းသိ မ်းစောင့်ေ ရှာက်ရန် နေရာပေး ထားသည်ဟု ယူဆရပါသည်။

အမျက်ေ စာင်မာန် ကြီးပြီး စဉ်းစားဉာဏ်နည်း လှသြ ဖင့်လည်း မိဖုရားဖွားေ စာကသာ နရပတိ ကို ထိန်းချုပ်ပြီး အုပ်ချုပ်နေခဲ့ရ သည်။

အမတ်ကြီး ရာဇသြ င်္ကန်သည် နရပတိကို ထီးနန်း ရစေရေး အကူအညီေ ပးခဲ့ရုံမက အလွန်အ ထိန်းအုပ် ကောင်းလှသောကြောင့် မင်းတိုင်ပင်အဖြစ် ခန့်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော်နော က်ပိုင်းတွင် မင်းတိုင်ပ င်ဘိုးဘိုးကို ချောင်ထိုး ထားသဖြင့် စိတ်နာပြီး ရာဇသင်္ကြန်က ပန်းပွတ်သည်မြေး ဟု မျိုးရိုးကိုထိ ပါးပြီး နှိမ်ခေါ်လိုက်သည်။

နရပတိသည် စိတ်ဆိုးပြီး ရာဇသင်္ကြန်ကို ရာထူး ချကာ အောက်အရပ်ဒ လသို့ ပို့လိုက်ေ လတော့သည်။ ရာဇသင်္ကြန် အမတ်ကြီးမရှိေ တာ့လျှင် ရခိုင်နှင့် မုတ္တမစားများက ပုန်ကန်ခြား နားကြတော့ သည်။

အနီးတွင် အားကိုးရေ သာ အမတ်ကြီး ရာဇသင်္ကြန်လ ည်းမရှိတော့။ ပညာရှင် ကိုမှီခိုနေကြရသော မင်းတို့ဘဝ ဘာမျှဆက် လုပ်ခြင်းငှာမတတ် သာသြ ဖင့် မှိုင်တွေ နေချိန်၌ မိဖုရားစောက မင်းကြီးကို ရာဇသင်္ကြန်အားြ ပန်ခေါ်ပြီးတို င်ပင်ရန် အကြံပေးရသည်။

ရာဇသင်္ကြန် ရောက်လာမှ ရခိုင်နှင့် မုတ္တမအေ ရးကို ငြိမ်းအေး ရန် စီမံခဲ့ရသည်။ သက္ကရာဇ် ၆၄၆ ခုနှစ်တွင် ပုဂံကို တရုတ်တို့ဝ င်ဖျက်သည်။

နရပတိလည်း မခုခံနိုင်ေ သာကြောင့် အောက်ဘက် ပုသိမ်သို့ ထွက် ပြေးရသည်။ ထို့ကြောင့် တရုတ်ပြေးမင်းဟု တွင်ပါသည်။ နရပတိသည် ပွဲတော်တစ်ခါ တည်လျှင် ဟင်းခွက် သုံးရာပြည့်မှသာ ပွဲတော်တည်ေ လ့ရှိသည်ဟုဆိုသ ည်။

ပုသိမ်အပြေးတွင် ဟင်းခွက် တစ်ရာ့ငါးဆ ယ်သာစား ရသောကြောင့် မျက်ရည်ကျသည်။ မိဖုရာဖွားစောက တရားသဘောဆ င်ခြင်ရန်ပြောပြီး ဖြေသိမ့်ရသည်။ အနေအထိုင် ဆင်းရဲခြင်းကို မခံနိုင်သောကြောင့် နရပတိက ပုဂံကိုပြန်ရန် မိဖုရားဖွားေ စာနှင့်တိုင်ပင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မိဖုရားဖွားေ စာက နရပတိကို လျှောက်ထားသ ည့်စကားများ မှာ သမိုင်းဝင် ဆုံးမစကားများြ ဖစ်တော့သည်။ မင်းတစ်ပါး အနေဖြင့် အုပ်စိုးစဉ် ကာလတွင် ပြည်သူအပေါ် အလွန်အမင်း ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ် လွန်းသောကြောင့် လက်ခံ နိုင်ဖွယ်ရာ အကြောင်း မရှိဟု မိဖုရားကြီးကဆိုသည်။

မိဖုရားကြီးက မင်းကြီး ပြည့်ဝမ်းကိုေ ဖာက်သောသူ၊ ပြည့်ဦးကင်း ကိုနှိ မ်သောသူ၊ ပြည့်တံခွန်ကို လှဲသောသူ၊ ပြည့်မျက် စိကို ဖောက်ထုတ်သူ၊ ပြည့်အစွယ်ကိုချိုးသူ၊ ပြည့်မျက်နှာကိုဖျက်သူ၊ ပြည့်ခြေပြည့်လ က်က ိုဖြတ်သောသူ တို့သည် ဒုက္ခေ တွ့ရမည်သာတည်း ဟု ဆိုလိုက်ပါသည်။

အလွန်တန်ဖိုးရှိ လှသော မင်းကျင့်တရား များနှင့်ဆိုင်သော ဆုံးမစကားဟု ဆိုရပေလိ မ့်မည်။ မိဖုရားကြီးဖွားစော တင်စားခဲ့သော ပြည့်ဝမ်းဆိုသည် မှာသူဌေးသူကြွယ်များြ ဖစ်သည်။ပြ ည့်ဦးကင်းဆိုသ ည်မှာ မှူးကြီးမတ် ကြီးများဖြစ်သည်။

ပြည့်တံခွန်ဆို သည်မှာ ရဟန်းသူေ တာ်ကောင်း များဖြစ်သည်။ပြည့်မျ က်စိဆိုသည်မှာ စာတတ်ေ ပတတ် ပညာရှိများဖြ စ်သည်။ပြည့်အ စွယ်ဆိုသည်မှာ မင်းညီမင်းသား များဖြစ်သည်။ပြ ည့်မျက်နှာဆို သည်မှာ သား ပျို၊ သမီးပျို ပြည်သူတို့ဖြစ်သည်။

ပြည့်ခြေ ပြည့်လ က်ဆိုသ ည်မှာ ရဲမက်စစ် သည်တို့ဖြစ်သည်။ အားလုံးကို ညီညွတ်မျှတစွာ အလေးထားဆ က်ဆံရမ ည့်အစား စိတ် မထင်လျှင် မထင်သလို နှိပ်ကွပ်သတ်ဖြတ်နေသော မင်းဖြစ်သောေ ကြာင့် ပြည်သူသည် အရေးြ ကုံလာလျှင် မိမိဘက်က ရပ်တ ည်ပေးနိုင်ဖွယ်မရှိ။

သို့ဖြစ်ရာ ပုဂံသို့ မပြန်ဘဲ နေလိုက် ခြင်းကပိုေ ကာင်း၏ဟုဆုံးမ သည်။ သို့သော်မင်းအာ ဏာနှင့်စ ည်းစိမ်ကို မက်သော နရပတိသည်ပုဂံ သို့ပြန်သည်။ပြည် မြို့သို့အရောက်တွင် သားတော်ပြည်စား သီဟသူက လှေပေါ်တ က်လာပြီး စားတော်အုပ် လာဆက်သည်။

မိဖုရားကြီးက စားေ တာ်အုပ်ထဲတွင် အဆိပ်ခတ် ထားမှန်း သိသည်။ သို့ဖြစ်ရာ နရပတိအနား ကပ်ပြီးမင်းကြီး စားတော်အု ပ်စားလည်း အဆိပ်ဖြင့်သေ ရမည်။ စားတော်အုပ်ကို မစားလည်း ဓားလှံလက်န က်များဖြင့် သတ်ရန် ပြင် ဆင်ထားကြသည်။

အသင်မင်းကြီး ကြိုက်သလို သာသေရန် စီစဉ်ပါလေ ဟုဆိုလိုက်သ ည်။ နရပတိကလည်းငါသည် ဖြစ်လေရာ ဘဝတွင် သား ယောက်ျား မရသည် ဖြစ်ရပါလို ဟုဆုတောင်းကာ အဆိပ် ခတ်ထားသည့် ဆွမ်းအုပ်ကို စားလိုက်ပြီး အနိစ္စရောက်ေ လသည်။

ပြည်သူအပေါ် ကြမ်းတမ်း ယုတ်မာသော မင်းဆိုးမင်းညစ် တို့သည် တစ်နည်းမဟုတ် တစ်နည်းဖြင့် ပြုတ်ကျသေလွန်ရ သည်သာ ဖြစ်သည်။

သမိုင်းတွင် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားခဲ့သော မင်းတို့ကား ပြည်သူအပေါ် ရက်စက်ယုတ်မာသလော က်က်ယုတ်မာ သလောက် အသေဆိုး ဖြင့် သေကြရသူမ။

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *