အာရှမှာ နည်းပညာတိုးတက်လွန်းပါတယ် ဆိုတဲ့ ဂျပန်တွေ အံ့သြရတဲ့ HONDA ကုမ္မဏီထက် (၇) နှစ်စောပြီး စက်ရုပ် တီထွင်နိုင်ခဲ့တဲ့ မြန်မာ့ပညာရှင်

Posted on

၈၈ အရေး အခင်းကြီး မဖြစ်မှီ ၂နှစ် အလို ကနွေရာသီ တစ်ရ က်ပေါ့။ ရန်ကုန် အင်းစိန် မှာရှိသော စက်မှု လက်မှု သိပ္ပံကျောင်း တစ်ဖြစ်လဲ Government Engineering School ကျောင်းကြီးရဲ့ တစ်နေရာမှာလ က်ထောက်ကထိ ကဆရာတစ်ေ ယာက် နဲ့တပည့် တစ်စု အလုပ်ရှုပ်နေပါတယ်။

ဂျပန်နိုင်ငံ ဟွန်ဒါ ကုမ္ပဏီက သူရဲ့ပထမဆုံး ရိုဘော့ P1 ကို ထုတ် လုပ်နိုင်ဖို့ ၇ နှစ်အလို ကာလ ကမြန်မာပြည် စက်မှု လက်မှုသိပ္ပံ ကျောင်းက ဆရာကြီး ဦးကြည် နဲ့တပည့်တစ်စုက ကားဆေးမှုတ် လုပ်ငန်း မှာအသုံးပြုနိုင်မယ့် Robot စက်ရုပ် တစ်ခုကို အသည်းအသန် တီထွင် နေကြတာပါ။

မော်တော်ကားေ ဆးမှုတ်တဲ့ လုပ်ငန်းဟာ လူတွေရဲ့ကျန်းမာေ ရးကို ထိခိုက်စေတဲ့အတွ က်ကြောင့်စက်ရုပ်တွေနဲ့အစားထိုးနိုင်ဖို့ ဆရာကြီးဦးကြည် တို့က ရည်ရွယ်ခဲ့ကြတာပါ။

ဆရာ တပည့်တစ်စုဟာ စက်မှုပစ္စည်း ရှားပါးလှတဲ့ မဆလေ ခတ်ကြီးထဲမှာ ရရာပစ္စည်းတွေ လိုက်စုပြီး တီထွင်ခဲ့ကြပါတယ်နော်။

ရည်ရွယ်သလိုလဲေြ ခာက်လအကြာမှာဘဲေ အာင်မြင်ခဲ့ ပါတယ်နော်။ ၁၉၈၆ ခုနှစ် ပြည်ေ ထာင်စုပြပွဲမှာ ဦးကြည်တို့ရဲ့စက် ရုပ်ဟာ ကောင်းကောင်း အလုပ် လုပ်ပြနိုင်ခဲ့ပါတယ်နော်။

ဆရာကြီးဟာ လူရဲ့ အမိန့်စကားသံ အတိုင်း နာခံတဲ့ စက် ရုပ် နဲ့စ ကားပြန်လည် ပြောနိုင်တဲ့စက်ရုပ်တွေ တီထွင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့အခါမှာ ဦးနေဝင်းရဲ့ မဆလအစိုးရထံက အကူအညီ တောင်းခံခဲ့ တဲ့အခါ အစိုးရက ငြင်းခဲ့ပါတယ်။

ပထမဆုံးတီ ထွင်နိုင်တဲ့ ဆေးမှုတ် စက်ရုပ်ကိုတော့ ပြပွဲတွေမှာပဲ ပြသခွင့်ပြုခဲ့ပြီးေ တာ့နောက်ထပ်အများ ကြီးထုတ်လု ပ်ခွင့်ကို အစိုးရက ခွင့်မပြုခဲ့ပါဘူးတဲ့။

ဒီလိုနဲ့၈၈ အရေးအခ င်းကြီးဖြ စ်စက်မှုကျောင်း တွေလည်း ပိတ်။ ဆရာကြီးကို ဂျပန် အပါအဝင် နိုင်ငံခြား ကုမ္ပဏီ တွေက သူတို့ဆီလာရောက် လုပ်ကိုင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပေမယ့်လည်း ဆရာကြီး ကတော့ ကျောင်းဆရာ အဖြစ်ပဲပြည်တွင်းမှာ နေထိုင်ခဲ့တာပါ။

ဆရာကြီး ပညာဆည်း ပူးခဲ့တဲ့ အင်းစိန်က စက်မှုလက်မှု သိပ္ပံကျောင် းကြီးဟာ ဒီလို ချွန်တဲ့ ထက်တဲ့ မြန်မာကျောင်းသားတွေ၊ ပညာရှင်တွေကို မွေးထုတ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။

အဲ့ဒီကျောင်းကြီးမှာ စင်ကာပူ၊ လာအို နဲ့ ကမ္ဘောဒီးယားက ကျောင်းသားတွေက ပညာလာသင် ယူခဲ့ကြပါတယ်။

စက်မှု လက်မှု သိပ္ပံကျောင်းကြီးရဲ့ ပုံစံ ၊ သင်ကြားမှု နည်းစနစ် နမူနာကို ယူပြီးစင်ကာ ပူနိုင်ငံက ကျောင်းတစ်ကျောင်း စတည်ထောင်ခဲ့ပါတယ်နော်။

ဒါပေမယ့်လ ည်းနှစ်ပေါင်းနှစ် ဆယ်နီးပါး ကြာလာတဲ့ အခါမှာတော့သ ယံဇာတတွေ ပေါများပြီး တော့ရွှေရောင်လွှမ်းတဲ့ မြန်မာပြည်ကြီး ကကျောင်းသားတွေဟာ စင်ကာပူက ပိုလီတက္ကနစ်
ဆိုတာကြီးကို ငွေကြေး ကုန်ကျခံပြီး သွားတက်နေရပါတော့တယ်။

အသေးစိတ်ဖတ်ချင် ရင်တော့ဆရာ တင်နိုင်တိုး ရဲ့ ပုဂ္ဂိူလ်ထူးတို့၏ဘ ဝတကွေ့ စာအုပ်မှာ ရှာဖတ်နိုင်ပါတယ်ဗျာ။

မသိသေး သူများ ဗဟုသုတ ရရန်နှင့် ဂုဏ်ယူနိုင်ရန်သာရည်ရွယ်၍ ဖော်ပြခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ Credit

Zawgyi Version

၈၈ အေရး အခင္းႀကီး မျဖစ္မွီ ၂ႏွစ္ အလို ကေႏြရာသီ တစ္ရ က္ေပါ့။ ရန္ကုန္ အင္းစိန္ မွာရွိေသာ စက္မႈ လက္မႈ သိပၸံေက်ာင္း တစ္ျဖစ္လဲ Government Engineering School ေက်ာင္းႀကီးရဲ႕ တစ္ေနရာမွာလ က္ေထာက္ကထိ ကဆရာတစ္ေ ယာက္ နဲ႕တပည့္ တစ္စု အလုပ္ရႈပ္ေနပါတယ္။

ဂ်ပန္နိုင္ငံ ဟြန္ဒါ ကုမၸဏီက သူရဲ႕ပထမဆုံး ရိုေဘာ့ P1 ကို ထုတ္ လုပ္နိုင္ဖို႔ ၇ ႏွစ္အလို ကာလ ကျမန္မာျပည္ စက္မႈ လက္မႈသိပၸံ ေက်ာင္းက ဆရာႀကီး ဦးၾကည္ နဲ႕တပည့္တစ္စုက ကားေဆးမႈတ္ လုပ္ငန္း မွာအသုံးျပဳနိုင္မယ့္ Robot စက္႐ုပ္ တစ္ခုကို အသည္းအသန္ တီထြင္ ေနၾကတာပါ။

ေမာ္ေတာ္ကားေ ဆးမႈတ္တဲ့ လုပ္ငန္းဟာ လူေတြရဲ႕က်န္းမာေ ရးကို ထိခိုက္ေစတဲ့အတြ က္ေၾကာင့္စက္႐ုပ္ေတြနဲ႕အစားထိုးနိုင္ဖို႔ ဆရာႀကီးဦးၾကည္ တို႔က ရည္႐ြယ္ခဲ့ၾကတာပါ။

ဆရာ တပည့္တစ္စုဟာ စက္မႈပစၥည္း ရွားပါးလွတဲ့ မဆလေ ခတ္ႀကီးထဲမွာ ရရာပစၥည္းေတြ လိုက္စုၿပီး တီထြင္ခဲ့ၾကပါတယ္ေနာ္။

ရည္႐ြယ္သလိုလဲေျ ခာက္လအၾကာမွာဘဲေ အာင္ျမင္ခဲ့ ပါတယ္ေနာ္။ ၁၉၈၆ ခုႏွစ္ ျပည္ေ ထာင္စုျပပြဲမွာ ဦးၾကည္တို႔ရဲ႕စက္ ႐ုပ္ဟာ ေကာင္းေကာင္း အလုပ္ လုပ္ျပနိုင္ခဲ့ပါတယ္ေနာ္။

ဆရာႀကီးဟာ လူရဲ႕ အမိန႔္စကားသံ အတိုင္း နာခံတဲ့ စက္ ႐ုပ္ နဲ႕စ ကားျပန္လည္ ေျပာနိုင္တဲ့စက္႐ုပ္ေတြ တီထြင္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့တဲ့အခါမွာ ဦးေနဝင္းရဲ႕ မဆလအစိုးရထံက အကူအညီ ေတာင္းခံခဲ့ တဲ့အခါ အစိုးရက ျငင္းခဲ့ပါတယ္။

ပထမဆုံးတီ ထြင္နိုင္တဲ့ ေဆးမႈတ္ စက္႐ုပ္ကိုေတာ့ ျပပြဲေတြမွာပဲ ျပသခြင့္ျပဳခဲ့ၿပီးေ တာ့ေနာက္ထပ္အမ်ား ႀကီးထုတ္လု ပ္ခြင့္ကို အစိုးရက ခြင့္မျပဳခဲ့ပါဘူးတဲ့။

ဒီလိုနဲ႕၈၈ အေရးအခ င္းႀကီးျဖ စ္စက္မႈေက်ာင္း ေတြလည္း ပိတ္။ ဆရာႀကီးကို ဂ်ပန္ အပါအဝင္ နိုင္ငံျခား ကုမၸဏီ ေတြက သူတို႔ဆီလာေရာက္ လုပ္ကိုင္ဖို႔ ဖိတ္ေခၚခဲ့ေပမယ့္လည္း ဆရာႀကီး ကေတာ့ ေက်ာင္းဆရာ အျဖစ္ပဲျပည္တြင္းမွာ ေနထိုင္ခဲ့တာပါ။

ဆရာႀကီး ပညာဆည္း ပူးခဲ့တဲ့ အင္းစိန္က စက္မႈလက္မႈ သိပၸံေက်ာင္ းႀကီးဟာ ဒီလို ခြၽန္တဲ့ ထက္တဲ့ ျမန္မာေက်ာင္းသားေတြ၊ ပညာရွင္ေတြကို ေမြးထုတ္နိုင္ခဲ့ပါတယ္။

အဲ့ဒီေက်ာင္းႀကီးမွာ စင္ကာပူ၊ လာအို နဲ႕ ကေမာၻဒီးယားက ေက်ာင္းသားေတြက ပညာလာသင္ ယူခဲ့ၾကပါတယ္။

စက္မႈ လက္မႈ သိပၸံေက်ာင္းႀကီးရဲ႕ ပုံစံ ၊ သင္ၾကားမႈ နည္းစနစ္ နမူနာကို ယူၿပီးစင္ကာ ပူနိုင္ငံက ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္း စတည္ေထာင္ခဲ့ပါတယ္ေနာ္။

ဒါေပမယ့္လ ည္းႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ ဆယ္နီးပါး ၾကာလာတဲ့ အခါမွာေတာ့သ ယံဇာတေတြ ေပါမ်ားၿပီး ေတာ့ေ႐ႊေရာင္လႊမ္းတဲ့ ျမန္မာျပည္ႀကီး ကေက်ာင္းသားေတြဟာ စင္ကာပူက ပိုလီတကၠနစ္
ဆိုတာႀကီးကို ေငြေၾကး ကုန္က်ခံၿပီး သြားတက္ေနရပါေတာ့တယ္။

အေသးစိတ္ဖတ္ခ်င္ ရင္ေတာ့ဆရာ တင္နိုင္တိုး ရဲ႕ ပုဂၢိူလ္ထူးတို႔၏ဘ ဝတေကြ႕ စာအုပ္မွာ ရွာဖတ္နိုင္ပါတယ္ဗ်ာ။

မသိေသး သူမ်ား ဗဟုသုတ ရရန္ႏွင့္ ဂုဏ္ယူနိုင္ရန္သာရည္႐ြယ္၍ ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ Credit

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *